Меланхол

Спецыяльна спазняўся на акцыю, таму што дакладна ведаў, што там будзе за спіч. Цягам апошніх год можна было вывучыць. Больш цікавы сам шлях, без лішніх словаў. Арганізацыі ў гэтым годзе нуль. Выходзіш з метро, атрымліваеш сцяжок ад, здаецца, Койпіша. І застаецца паслухаць пра: "супраць АЭС і хімзавода пад Дружным". Далей нешта не зусім зразумелае. Разцягнуцца ўздоўж праспекта з транспарантамі апошняе разумнае. Далей хто у лес, хто па дровы. І канешне ўлады ў чарговы раз выцерлі ногі аб людзей, накіраваўшы шэсце па дварах і будоўлях. Да капліцы дайшло чалавек пяцьсот, а мо і меней. Анархісты - гэта асобная з'ява. Гучна, класна, эпатажна, усе фатаграфуюць, на відэа здымаюць (ага)) і што ў выніку? Такія смелыя, а проста нельга дайсці да капліцы, да канца шэсця?
На Украіне, здаецца, адзначаюць гадавіну Чарнобылю, а ў нас адразу да 9 мая гатуюцца. Неяк сумна. Усе на шашлыкі і бухло!
"Я смотрю европейскіе новості. Остальные ж каналы отрубілі, епта..."