Меланхол

-Шерше ля фам? Ищите женщину?
-Ищите деньги. Женщина вас сама найдет.

Не получается проверить. Разве ж это деньги?...или я не понимаю своего счастья :)

ты шыртс
Літва, corolадзкая пушча і "неженат. характер скверный" глянулісь. Толькі што там на апошняй?...

Настальгія трохі. Студэнцкае. Нехта некуды паступае, аж самому закарцела ў якое ВНУ пайсці ізноў. Застаецца прыкінуць толькі, які ў гэтым сэнс)

Гуда, Сонцаварот (!) і Літвінтроль - выключны пазітыў гэтага Кола. Вось каб Зніч інструментальны дыск запісалі - музыку пакінуць, вакал прыбраць - было б зусім добра) А то з апошняга альбома хіба пару песень зайшло. А яічнік..."Запаветы апошняга старца" -ІМХО лепшая іх праца.
Асобны сэнкс арганізатарам за "дыск першым 300-ам наведнікам"(ці не засталіся ў іх яшчэ дыскі, народу ж было не шмат)), якім аказаўся CD "Druva" Osimira. Неяк я з ім усё ніяк "сустрэцца" не мог)
ЗЫ. А лажа была, куды ж без яе, - з арганізацыяй на пачатку. Няхай, shit happens.

Міма З'ездзіць у Горадню...(Наўрадці збяруся і калі толькі на выходных, і калі раптам клемане):))) Дачытаў больш уважліва - паездка маст бі толькі ў будзённыя дні. Дакладна ў пралёце. Пашпарт некім трэба перадаваць, хех. Шэнген я сабе і так зраблю, але гэта будзе ўжо пазней.

пытанне з візавай падтрымкай на стадыі вырашэння
тэрміны на выдачу візаў будуць абмежаваныя
Неяк усё гэтае "візавае" зацягнулася, мне здаецца.

Міхалок нарадзіўся ў Сібіры, расеец...Ганна Хітрык - у Чалябінску...
А калі я нарадзіўся ў Латвіі, я - латыш? :)

 Як Дзюбялі і Крама ўвесну канцэртавалі - ну зусім не цягнула, але магчымасць была.  А як пасля фэсту зацікавіўся - не супадаем з імі па часе. Калі там яшчэ на Краму выпадзе невядома, але Дзюбель 18-га на ўсялякі выпадак запомніць трэба. Усё можа быць. Вішесы,Рокаш, Унія і гд - таксама ў пралёце. Пра Басы нешта нічога не чуваць. Нейкі канцэртны крызіс.
 Дарэчы пра сусветны крызіс, які ў нас канешне ёсць, але насамрэч Белую радзіму ён абыйшоў) Пакуль што я магу сказаць яму дзякуй. "Бабак" трошкі меньш, але не ў іх шчасце - свеціцца нешта іншае, цікавае.   

 На тутбае падзеі 99-га года "падымалі" у памяці.
А  што ж такі я рабіў у той час? Якраз у дзень трагедыі сядзеў дома і як сумленны батанік зубарыў, гатаваўся да пераздачы заліку па інгліш. А назаўтра, раніцай інфармацыю атрымліваў дозамі. Спярша ў аўтобусе пасажыры гутарылі пра нейкі канцэрт і "як п'яныя падавілі адзін аднаго". Пасля былі стараста з паралельнай групы,  што выходзіў з дэканату з накіраваннем на тую ж пераздачу, з пытаннем: "Слушай, а что случилось? А то на общаге обьяву повесили - "Позвоните домой. Успокойте родаков" і знаёмая, што працавала медсястрой у бальніцы хуткай дапамогі і ў якой якраз у той вечар было дзяжурства, з аповедам пра магчыма большую колькасць загінуўшых, у параўнанні з афіцыйна агучанымі падлікамі.  
 Была (ці можа яшчэ ёсць) такая пердача "Выбор"-шмыбор альбо нейкае вельмі падобнае на яе ток-шоў было.  Там паспрабавалі прааналізаваць усё што адбылося. Памятаю,  прыйшлі да "геніяльных" вывадаў: ва ўсім вінаваты кепскае надвор'е, зачараванае месца "Няміга" і збег абставінаў :( 

 Схадзіць на Belamusic і не прамокнуць да ніткі, усё адно, што наогул туды не хадзіць. Можа гэта будзе новая традыцыя? Што фэст зал'е, зразумеў яшчэ а пятай раніцы, як у горад выбраўся -  Гэта ж меркаваў, што "горад будзе мой". О-то. Пятніца-субота, начныя тусоўшчыкі і столькі таксі... - А такіх оўпэн-эйраў якраз і не хапае, тое што трэба пасля напружанага працоўнага тыдня. Мокры, халодны, галодны і ўжо трошкі глухі, але  з добрым настроем. Жывем далей. Хіба на Басы нарэшце з'ездзіць?.. 

"Откуда эти ветераны берутся?  Больше 60-ти лет прошло, а такое чувство, что их все больше становится. Мой отец с 27-го года. Пока призвали, учебка, то-сё - война закончилась. Так  ничего и не дали. А воевали же  старшие по возрасту. Уже поумирать должны были. Ан нет. Документы может какие потделывают и вот тебе - ветеран. Бумага все стерпит."

 
І вось недзе там, швэндаецца казуля.  За два дні чацьвёрты выпадак. Зусім страх пагублялі.



Шкада, што заўважыла, мабыць "мыльніца" на сонцы бліснула. А так дзікі звер ) ішоў акурат на мяне.

Трэба толькі раз праехаць за рулём раніцай, у самую гадзіну пік, каб зразумець, які гэта цудоўны від транспарту - метро. А вяртаешся ўвечары на метро, калі яно забіта пад завязку, і думаеш: "Хіба пешшу хадзіць?..".

Ст метро "Кунцаўшчына", дзве дзяўчыны ідуць, абняўшы адна адну за талію. Аб густах канешне не спрачаюцца альбо вось такая паранойя з гэтым вашым месячнікам)

Богата земля белорусская на дворовых товарищей. И знакомый вот есть - тру гопник. Скорее всего, он просто себя так позиционирует - настоящий пАцан) Думает, что это круто. И "бумер" имеется. Кроме того, абсолютно не задумывется над тем, что "в эфир выдает". Все интересы сводятся к следующему: "Меня интересуют машины и бабы. А что, смысл жизни ведь в девках."
Армия, кстати, потеряла достойного представителя: "Жаль по здоровью не подошел, а так пошел бы в группу задержания или в ОМОН. Вон парнишка знакомый в ОМОНе. По Октябрьской ходят, пьяных девок цепляют. Весело живет пацан."
В принципе, неплохой человек, но эти дворовые замашки и абсолютное нежелание думать портят впечатление.

Мабыць так, але ўсё адно, "як той казаў" - хочет того человек или нет, но он является частичкой одного большого целого, частью общества. Куда ж от него денешься)
Маргиналы

Месячнік супраць гамафобіі, геі, лезбіянкі...гей-парад?! Зусім звар'яцелі?

Алексей Широпаев - Могила Неизвестного Насильника

Трэба было ўсяго на тыдзень пакінуць Мінск, каб вярнуцца і не пазнаць. 26-га шчэ не было такой зелені.

Спецыяльна спазняўся на акцыю, таму што дакладна ведаў, што там будзе за спіч. Цягам апошніх год можна было вывучыць. Больш цікавы сам шлях, без лішніх словаў. Арганізацыі ў гэтым годзе нуль. Выходзіш з метро, атрымліваеш сцяжок ад, здаецца, Койпіша. І застаецца паслухаць пра: "супраць АЭС і хімзавода пад Дружным". Далей нешта не зусім зразумелае. Разцягнуцца ўздоўж праспекта з транспарантамі апошняе разумнае. Далей хто у лес, хто па дровы. І канешне ўлады ў чарговы раз выцерлі ногі аб людзей, накіраваўшы шэсце па дварах і будоўлях. Да капліцы дайшло чалавек пяцьсот, а мо і меней. Анархісты - гэта асобная з'ява. Гучна, класна, эпатажна, усе фатаграфуюць, на відэа здымаюць (ага)) і што ў выніку? Такія смелыя, а проста нельга дайсці да капліцы, да канца шэсця?
На Украіне, здаецца, адзначаюць гадавіну Чарнобылю, а ў нас адразу да 9 мая гатуюцца. Неяк сумна. Усе на шашлыкі і бухло!
"Я смотрю европейскіе новості. Остальные ж каналы отрубілі, епта..."